२०६६ साल माघ २४ गते ।

केहि बर्ष अगाडि मैले भारतिय साहित्यका केहि माहान हस्तिहरुको कार्यक्रम हेर्ने मौका पाएको थिएँ भारतिय दुतावासले आयोजना गरेको यस कार्यक्रममा भारतका हस्ति हास्य कविहरुको जमघट थियो जसमा अशोक चक्रधर जस्तो प्रख्यात हस्ति हास्य कविको उपस्थिति थियो उनले भनेको एउटा कथा आज मालाई याद आयो कथा यस प्रकार
एउटा जंगल थियो जंगलमा एउटा िसंहको राज थियो आफु भन्दा कम्जोर जनावहरुलाई मार्दै खान्थ्यो उसको यो बानिले साह्ा जनावरहरु त्रसित थिए एक दिनको कुरा हो एउटा बाख्रँ उसको पाठो जंगलमा हिड्दै थिए अचानक उनीहरुको अगाडि त्यहि सिहं आईपुग्यो बाख्राको पाठोले आमालाई सोध्छ आमा आमा के सिहं अंकलले हामिलाई आफ्नो भोजन बनाउनु हुन्छ ? बाख्रीले केहि जवाफ दिन सकिन त्यो सानो बाख्राको पाठोले गएर िसंहलाई नै सोध्यो , सिहं अंकल सिहं अंकल के तपाई आज हामिलाई आफ्नो भोजन बनाउनु हुन्छ ? िसंहले हल्का हाँस्दै बाख्रँको पाठोको टाउकोमा हात राख्दै दिर्घजिवि भव भन्ने आशिर्वाद दिएर आफ्नो बाटो लाग्यो पाठोले हातार हतार आफ्नो आमालाई गएर सोध्यो आमा आमा आज िसंह अंकलले किन हामिलाई खानु भएन आमाले जवाफ दिई बाबु शायद जंगलमा चुनाव आउँदै
यो प्रस¨ आज किन निकाल्दै छु भने अहिले हाम्रो अफिसमा कर्मचारि युनियनको चुनावको माहोल हाम्रा सहकर्मि उम्मेदवारहरु संग भोट माग्दै हुनुहुन्छ मैले वहाँहरुलाई यहि कथा सुनाएँ कतिले के हामिलाई िसंह भन्न खोज्नु भा हो पनि भन्नु भयो मैले होईन कुनै हालतमा पनि होईन भने मैले चुनावि माहोलमा रमाईलो गर्न यो कथा सुनाएको भने

हामि नेपालीहरुले यो कथाबाट धेरै कुरा सिक्न सक्छौं , निकै सरल यो कथा तर यसले के भन्न खोजिरहेको त्यो धेरै ठुलो कुरा के हामीले पनि यस्तै िसंह संग जम्काभेट गरेका थियौं
सुदिन
---------------------------------------------------****---------------------------------------------------